(Semua watak, organisasi, tempat, kes, dan kejadian...)
(dalam drama ini adalah rekaan.)
Ia satu kemalangan.
Saya tolak Seon Ho dari atas bumbung kerana saya takut...
orang dapat tahu tentang perbuatan saya pada Da Hee.
Awak ingat...
apa yang berlaku pada malam itu?
Jangan paksa diri awak untuk ingat. Awak boleh ambil masa awak.
- Bukan saya! - Kenapa awak buat itu pada Da Hee?
- Kenapa? - Saya kata, ia bukan saya!
Tidak.
Tidak, saya tidak melakukannya.
Saya tidak melakukannya. Tidak.
Tidak.
- Tidak. - Ia satu kemalangan.
Dia tidak menolak saya dengan sengaja.
Kenapa awak buat begini?
Saya yang lakukan semuanya.
Saya menolak Seon Ho, dan saya buat begitu kepada Da Hee.
Baiklah. Saya faham. Duduklah dahulu.
Oh Tuhan.
(Jenayah Keganasan Pasukan Satu, Jenayah Keganasan Pasukan Dua)
Duduklah.
(Jenayah Keganasan Pasukan Satu, Jenayah Keganasan Pasukan Dua)
Saya tahu apa yang berlaku kepada Seon Ho.
Bila awak melakukan itu kepada Da Hee?
Bila, di mana dan bagaimana?
Beritahu saya semuanya dengan terperinci.
Awak tidak boleh berikan saya keterangan terperinci.
Ia berlaku pada hari ulang tahun kelahiran dia.
Helo?
Saya fikir Seon Ho dapat berikan keterangannya.
Apa maksud awak Joon Seok ada di sana?
Apa?
Tidak, Seon Ho beritahu kami yang ia hanya satu kemalangan.
Tidak.
Dia tidak kata begitu untuk melindungi Joon Seok.
Baik, saya akan tunggu panggilan awak.
Apa yang sedang berlaku?
Awak menolak Seon Ho dengan sengaja?
Ya. Saya mahu membunuh dia.
Pulang ke rumah untuk hari ini.
Ibu bapa awak akan datang.
Saya yang palsukan tempat kejadian supaya ia nampak seperti bunuh diri.
Ibu saya mahu melaporkannya, tapi saya melarang dia.
- Semuanya perbuatan saya. - Joon Seok!
Joon Seok.
Berdiri.
Saya kata berdiri!
Bawa dia pulang untuk hari ini.
Kembali ke sini bersama dia esok.
Apa maksud awak?
Kerana dia telah mengakui jenayahnya,
kami perlu ambil keterangan dia sekali lagi dan mengesahkannya.
Apa yang dia katakan itu tidak benar.
Seperti yang awak tahu, dia terlalu tertekan.
Dia juga telah terluka.
Semuanya benar.
Saya yang menolak dia.
Saya menolak dia supaya saya boleh membunuhnya.
Kenapa dengan awak?
Awak juga telah tertipu. Saya buat begitu kepada Da Hee.
Oh Joon Seok!
Kenapa awak buat begini?
Kenapa kata ia perbuatan awak sedangkan ia tidak?
Kenapa awak berbohong?
Bagaimana awak tahu tentang itu?
Bagaimana awak tahu sama ada saya berbohong atau tidak?
Bertenang dan bercakap dengan saya di rumah nanti.
Saya tiada apa untuk dikata pada awak.
Apa yang berlaku pada awak? Awak perlu beritahu kebenarannya!
Beritahu perkara sebenar?
- Saya perlu beritahu kebenarannya? - Ya, beritahu mereka kebenarannya!
Kenapa awak suruh saya buat sesuatu yang awak tidak boleh buat?
Apa?
Kenapa awak suruh saya buat sesuatu yang awak tidak boleh buat?
- Joon Seok! - Ikut dia.
Kenapa awak pukul seorang kanak-kanak?
Joon Seok!
- Saya akan ikut dia. - Ya.
- Awak mahu ke mana? - Saya ada temu janji.
Bagaimana dengan Joon Seok?
Dia akan kembali apabila sudah tenang.
Ini Detektif Park Seung Man.
Encik Jung, tunggu.
Jangan tamatkan panggilan dan dengarkan saya.
Saya kecewa.
Kenapa dengan Joon Seok, tiba-tiba?
Awak fikir dia mahu buat sesuatu yang menakutkan?
Sesuatu yang menakutkan?
Tidak mungkin.
Patutkah kita periksa bumbung sekolah?
Tidak. Awak tahu yang Joon Seok orang yang tiada perasaan.
Tapi bagaimana jika dia betul-betul lakukannya?
- Mari kita periksa. - Patutkah?
Da Hee!
Awak di sini untuk melawat Seon Ho?
Kenapa awak duduk di sini? Naiklah ke atas.
Mari kita lawat dia bersama-sama. Dia mesti gembira melihat awak.
Saya minta maaf.
Tentang apa?
Saya minta maaf.
Tentang perkara hari itu? Ia tidak mengapa.
Saya sudah lupakannya.
- Da Hee! - Da Hee!
Da Hee?
Saya ialah ibu Seon Ho.
Saya dengar awak ada datang ke sini.
Jangan tamatkan panggilan.
Awak tidak perlu menjawab.
Dengarkan sahaja apa yang perlu saya katakan.
Ada sesuatu yang saya mahu sampaikan kepada awak.
Ini bukan salah awak.
Awak tidak bersalah, Da Hee.
Kami tidak menyalahkan atau membenci awak.
Tidak mengapa. Semuanya akan baik-baik sahaja.
Seon Ho semakin sihat sekarang.
Dia akan pulih semula. Awak tidak perlu risau.
Saya minta maaf.
Saya sangat menyesal.
Saya minta maaf.
Di mana awak sekarang? Saya akan datang kepada awak.
Awak sudah jumpa Joon Seok?
Saya tidak fikir dia ada di sini.
Dia tidak akan pergi ke atas bumbung, bukan?
Saya risau jika dia mungkin berfikir untuk buat sesuatu yang menakutkan.
Kawasan bumbung telah ditutup. Dia tidak boleh pergi ke sana.
Tapi saya akan pergi ke sana.
Ya. Hubungi saya.
Tapi kereta awak ada di sini.
Saya akan hantar pada awak kunci digital saya.
Boleh awak pandu kereta saya ke sini?
(Menyelaraskan Kunci Digital)
Ya.
Dia tiada di sekolah?
Tidak.
Boleh awak bersendirian sehingga mak cik awak tiba di sini?
Saya juga patut cari dia.
Ayah.
Joon Seok suka melihat bintang dari sana.
Kenapa awak berbohong?
Kenapa awak berbohong kepada Seon Ho?
- Ini semua kerana awak. - Kenapa pula disebabkan saya?
Jika awak menepati janji awak,
tiada apa yang akan berlaku.
Jadi,
awak menipu untuk kenakan saya?
Jika awak menepati janji awak,
saya tidak akan pergi ke rumah awak.
Apa kena mengena itu dengan hal ini?
Ayah awak suruh saya masuk ke dalam rumah.
Dan tunggu awak di dalam.
Awak bertemu dengan ayah saya?
Saya rasa ketakutan,
dan saya akan beritahu perkara sebenar.
Saya rasa takut dengan ayah awak.
Awak sedang...
bercakap tentang apa?
Tolong jangan beritahu dia.
Tolong jangan beritahu ayah awak.
Dia akan bunuh saya jika awak beritahu dia.
Ayah awak beritahu saya...
yang tiada sesiapa akan percayakan saya,
dan itu semua adalah salah saya.
Dia ugut akan bunuh saya jika saya beritahu sesiapa.
Jangan beritahu ayah awak. Tolonglah.
Joon Seok!
Joon Seok.
Turun dari situ.
Saya tahu ia satu kemalangan.
Seon Ho beritahu kami...
yang ia adalah satu kemalangan.
Turun dari situ, Joon Seok.
Semuanya sudah berakhir.
Tidak, Joon Seok.
Awak ingat apa yang saya cakap kepada awak?
Semua orang buat kesilapan,
tapi apa yang penting ialah apa yang berlaku selepas itu.
Awak boleh lepasi semua ini dan jalani kehidupan yang lebih baik.
Awak perlu buktikan itu kepada saya.
Itu sahaja cara untuk saya maafkan awak.
Awak juga...
tidak minta maaf kepada Seon Ho.
Jika awak menyerah sekarang,
Seon Ho juga tidak akan maafkan awak.
Saya minta maaf.
Mari bangun.
Mari kita pulang ke rumah.
Saya tidak tahu...
saya tidak tahu apa yang patut saya buat, Encik Park.
Pergi masuk ke dalam.
Mereka sedang menunggu awak.
Baiklah.
Jangan rasa takut, Da Hee.
Awak tidak buat apa-apa salah.
Awak seorang mangsa.
Bukan awak yang bersalah.
Jadi awak perlu rasa yakin.
Jangan risau.
Semuanya akan selesai dengan baik.
Semuanya akan okey.
Terima kasih.
Da Hee.
Awak tidak apa-apa?
Saya minta maaf.
Tidak.
- Saya minta maaf. - Tidak mengapa.
Saya yang patut minta maaf. Saya yang patut dipersalahkan.
Maafkan saya, Joon Seok.
Saya minta maaf.
Itu semua disebabkan saya.
Itu semua salah saya.
Saya sebab kenapa Da Hee perlu lalui semua itu.
Dan saya yang jadi sebab kenapa Seon Ho cedera.
Saya minta maaf.
Itu semua salah saya.
Apa yang akan berlaku kepada ibu saya?
Saya langsung tidak tahu apa yang perlu saya lakukan.
Joon Seok.
Awak telah buat silap. Awak telah lakukan banyak kesilapan.
Dan awak perlu tanggung kesilapan awak mulai sekarang.
Tiada sesiapa yang boleh lakukan itu untuk awak.
Tapi apa yang telah berlaku kepada Da Hee...
itu bukan salah awak. Itu bukan tanggungjawab awak.
Dan ini bukan sesuatu yang awak boleh uruskan.
Ia sesuatu yang perlu diuruskan oleh orang dewasa.
Terima kasih.
Boleh awak tunggu di taman sebentar?
Saya akan berada di taman.
Baiklah.
Eun Joo.
Saya perlu beritahu sesuatu tentang apa yang berlaku kepada Da Hee.
(Dunia Indah)
Awak rasa apa ada di dalamnya?
Saya seorang lelaki yang sangat bertuah.
Saya berada di tempat kejadian...
langgar lari Detektif Shin secara kebetulan.
Jadi saya tiada pilihan lain selain kejar lelaki itu...
kerana saya dapat rasa ada sesuatu yang tidak kena.
Saya letak pepijat pada kereta lelaki itu,
dan saya ambil gambar semasa dia bertemu dengan awak.
Dari apa yang saya tahu, pihak polis telah rampas kereta itu.
Oh Tuhan. Sebelum itu saya sudah cabut pepijat itu.
Awak fikir saya sedungu itu?
Yang ini...
adalah yang paling lemah.
Oh Tuhan. Awak pasti telah berikan dia duit yang banyak...
kerana nampaknya awak seperti tidak apa-apa...
apabila lelaki yang terlibat dengan kes langgar lari itu dipenjarakan.
- Beri telefon itu kepada saya. - Ini?
Ini? Awak mahu ini?
Oh Tuhan, awak memang sangat cerewet.
Baiklah. Sudah sampai masa untuk awak berikan saya sesuatu.
Berikan apa yang saya minta.
Jae Yeol.
Jangan hubungi saya lagi.
Jangan bunuh sesiapa lagi.
Saya dapat duit
Awak mahu makan apa, Jae Yeol?
Si tidak guna itu.
Di mana Joon Seok?
Saya baru sahaja hantar dia ke Seongbuk-dong.
Siapa yang benarkan awak buat begitu?
Itu apa yang Jeon Seok mahu.
- Suruh Pemandu Kim bawa dia pulang. - Biarkan sahaja dia di sana.
Saya perlu bercakap dengan Joon Seok!
Bercakap dengan dia tentang apa?
Awak tanya kerana awak memang tidak tahu?
Joon Seok fikir...
awak yang sebabkan kejadian langgar lari itu.
Apa?
Saya beritahu yang dia telah tersilap.
Saya cakap yang awak tidak tahu apa-apa mengenainya,
jadi awak tidak perlu risau.
Itu sebabnya?
Ya.
Betapa dungunya.
- Awak sudah hilang akal? - Joon Seok cuba bunuh diri.
- Apa? - Awak langsung...
tidak risau tentang Joon Seok?
Kenapa awak langsung tidak telefon?
Orang yang selamatkan Joon Seok...
ialah Moo Jin.
Ia bukan awak.
Moo Jin yang selamatkan Joon Seok.
Bawa Joon Seok jumpa saya awal pagi esok.
Seperti yang awak harap,
semuanya sudah berakhir.
Awak sedang cakap tentang apa?
Seon Ho cakap...
yang ia adalah satu kemalangan.
Saya terfikir jika saya patut...
beritahu awak tentang apa yang berlaku ke atas Da Hee.
Tapi saya buat keputusan untuk percayakan awak, Eun Joo.
Saya putuskan untuk percaya awak akan buat keputusan yang betul...
untuk Joon Seok kali ini.
Ayah.
Awak perlukan sesuatu?
Bagaimana...
awak memang...
Awak memang duduk dengan sendiri?
Ya.
Benarkah?
Ya. Lihat ini.
Seon Ho.
Saya boleh menggerakkannya sejak subuh.
Tapi saya belum boleh berdiri.
Awak akan dapat berdiri tidak lama lagi.
Syukurlah. Leganya.
Dong Hee!
Seon Ho gerakkan kaki dia.
- Benarkah? - Ya, dia gerakkan dengan baik.
Dia boleh rasa dan gerakkan kakinya dan duduk sendiri.
Doktor kata jika dia bekerja keras semasa rawatan pemulihan,
dia dapat berjalan tidak lama lagi.
Bukankah itu hebat?
Jadi Seon Ho akan keluar dari hospital?
Belum lagi.
Boleh saya melawat dia di hospital?
Sudah tentu.
Apa yang dia perlukan? Seon Ho perlukan apa-apa?
Saya tidak pasti.
Bagaimana dengan buku komik?
Dia mesti bosan di hospital.
Dia boleh menonton video.
Saya fikir novel pasti lebih baik.
Itu membosankan.
Tapi adakah dia hilang ingatan atau sesuatu?
Hei, kenapa awak kata begitu?
Ia boleh berlaku. Dia mendapat gegaran.
- Dia ingat semuanya dengan jelas. - Hebat.
Apa yang Seon Ho suka?
Sebentar. Mari kita lawat dia.
Dia betul. Jika melawat sekali gus, pasti terlalu kecoh.
Siapa yang mahu pergi dengan saya?
- Saya. - Mari pergi sekarang.
Jangan buat keputusan sendiri. Mari kita pergi dalam urutan nombor.
Seon Ho.
Ibu.
Awak sudah sampai.
Apa yang berlaku?
Saya memulakan latihan pemulihan mulai hari ini.
Jadi saya sedang berlatih duduk di kerusi roda.
Dia berjaya duduk di kerusi roda tanpa banyak masalah.
Benarkah?
Syabas, anak.
Kerja yang bagus.
Ini tiada apa.
Apa yang awak katakan? Awak lakukan kerja yang luar biasa.
Terima kasih.
Bayi saya.
(Encik Jung)
(Bakeri HOHO)
Pada hari kemalangan Seon Ho,
Seon Ho datang untuk bertemu Da Hee.
Bila saya dengar dia memanggilnya berkali-kali,
saya fikir Seon Ho adalah penjenayah.
Saya fikir dia rasa bersalah dan cuba membunuh diri.
Saya yakin pada masa itu.
Saya dan isteri saya buat Da Hee tertekan.
Kami tanya Da Hee jika Seon Ho menyerang dia.
Dia pasti takut untuk beritahu kebenaran tentang sangkaan...
yang kebohongannya membuatkan Seon Ho koma.
Dia ditakutkan oleh lelaki tidak guna itu.
Dia tiada keberanian untuk beritahu kebenaran.
Sebab itu dia mengiyakan semuanya.
Dia hanya mahu keluar dari kejadian itu.
Saya faham.
Dia pasti takut...
dan gementar.
Itu semua salah saya.
Saya patut melaporkan kepada polis apabila saya mula-mula mendengarnya.
Tapi saya menghentikan dia.
Dan saya terus tanya Da Hee siapa orangnya.
Jangan salahkan diri sendiri.
Da Hee dan awak semua mangsa.
Tapi kami adalah penjenayah kepada awak berdua.
Awak melalui begitu banyak perkara.
Dan kami memberi awak lebih banyak kesakitan.
Lupakan sahaja.
Kami tidak apa-apa.
Saya minta maaf. Saya benar-benar minta maaf.
Tolong jangan buat begini. Berdiri.
Saya minta maaf.
Saya benar-benar minta maaf.
Selesakan diri dan bercakap.
Jika awak rasa bermasalah bila-bila masa, beritahu saya.
Baik.
Patutkah kita mulakan setelah awak sedia?
Ibu, saya akan buat ini bersendirian.
Kenapa?
Awak dengar semuanya malam tadi.
Saya tidak mahu mengganggu awak lagi.
Saya baik-baik sahaja.
Saya juga baik-baik sahaja. Saya boleh melakukan ini sendiri.
Saya tidak dapat menghubungi Joon Seok.
Terima kasih kerana datang.
Saya mesej dia, tapi dia tidak jawab.
Jadi saya pergi ke rumah Joon Seok.
Saya bimbang yang mungkin Joon Seok sakit.
Jangan sentuh saya, awak tidak guna.
Saya sedang mahu pergi.
Tapi dia kata Joon Seok akan pulang tidak lama lagi.
Dia suruh saya untuk tunggu di bilik Joon Seok.
Dia kata ibu Joon Seok berada di rumah.
Jadi saya masuk rumah dia.
Patutkah kita berehat sebentar?
Saya baik-baik sahaja.
(Joon Seok)
(Awak di mana? Dalam perjalanan?)
Joon Seok, saya di rumah awak.
Ayah awak...
Saya mahu pergi sekarang.
Apa yang berlaku kepada waran tangkap dan geledah Oh Jin Pyo?
- Ia belum dikeluarkan lagi. - Apa?
Kerana kita hanya ada kenyataan, bukan bukti.
Tapi ia kenyataan terperinci dan konsisten!
Ini bukan kenyataan palsu!
Pendakwa raya kata kita kekurangan bukti,
kita tidak boleh buat apa-apa mengenainya.
Tidak guna.
Oh Tuhan.
Hentikan.
Seung Man.
Dia ada sesuatu untuk beritahu awak mengenai Oh Jin Pyo.
(Sekolah Menengah Seah)
Hari lahir Joon Seok?
Bila awak pulang?
Di mana Joon Seok?
Saya akan ambil dia esok.
Awak dapat panggilan daripada polis?
Kenapa mereka mahu hubungi? Semuanya sudah berakhir.
Eun Joo.
Mari adakan lawatan keluarga sebelum Joon Seok ke luar negara.
Kenapa sekarang?
Awak boleh pilih ke mana mahu pergi.
Jangan risau tarikhnya. Buat tempahan.
Sudah tentu.
Saya akan buat makan malam.
Maaf saya terlambat.
Awak tiba tepat pada waktunya.
Saya terkejut awak jumpa jalan di sini.
Awak keluar ke sini kerana fikir saya mungkin sesat?
Tidak. Kerana saya mahu jumpa awak segera.
Oh Tuhan.
Hentikan itu.
- Mari masuk. - Encik Park.
Tahniah.
Seon Ho memang sesuatu yang lain.
Dia adik lelaki awak.
Jadi sekarang saya ada dua adik lelaki.
Dua?
Ia rumit.
Makanlah.
Saya dalam emosi yang hebat. Saya belanja, jadi makanlah.
Saya sudah tahu ini adalah bufet.
Sebab itu awak perlu makan lebih banyak.
- Betul, Dong Soo? - Sudah tentu.
Saya akan makan dengan bersyukur kerana jari kaki Seon Ho.
Jari kaki dia?
Awak belanja kami kerana jari kakinya bergerak, bukan?
Itu betul.
Dong Hee, adakah awak suka ia?
Ia lazat.
Saya harap kita boleh datang ke sini bersama Seon Ho lain kali.
Awak jaga dia begitu banyak.
Awak betul. Dia tidak peduli dengan saya.
Saya juga.
Bila saya buat begitu?
Saya harap Joon Ha juga ada di sini.
Dia kata dia rasa kenyang dengan melihat Seon Ho.
Kenapa? Awak sudah mahu pergi?
Jika awak di sini untuk minta maaf,
minta maaf sebelum awak pergi.
Tolong beritahu Seon Ho...
yang saya minta maaf.
Kenapa saya perlu buat itu?
Permohonan maaf...
hanya dikira jika ia dari orang itu sendiri.
Saya akan berada di luar.
Pukul saya.
Pukul saya dengan sangat kuat.
Saya akan terima ia hingga awak rasa lebih baik.
Pukul saya seberapa banyak awak mahu.
Kemudian.
Saya tiada kekuatan sekarang.
Buka peti sejuk.
Peti sejuk?
Ada ais krim yang awak suka.
Tapi tinggalkan satu.
Soo Ho mahukan satu.
Gi Chan.
- Saya akan datang lagi. - Gi Chan!
- Selamat tinggal. - Terima kasih.
Awak perlu paparkannya supaya mereka dapat lihat jenama.
Betul. Saya terlupa.
Bawa keluar sampah bila awak selesai.
Baik.
Young Chul.
Ya?
Bilakah awak mahu...
lawat Seon Ho?
Adakah awak tiada keberanian?
Saya tidak rasa Seon Ho akan mahu lihat saya.
Mungkin.
Saya tidak akan mahu jika ia saya.
Tapi...
awak masih perlu mohon maaf...
tanpa mengira dia mahu lihat awak atau tidak.
Awak perlu cuba...
dan terus minta maaf...
hingga dia rasa lebih baik.
Faham?
Saya sangat gembira untuk dengar...
yang Seon Ho sudah bangun.
Ia melegakan. Tahniah.
Langit pasti membantu.
Apa yang bawa awak ke sini?
Saya ingin ucapkan tahniah lepas dengar berita baik itu.
Dan...
selesaikan salah faham yang kita ada hingga sekarang.
Salah faham?
Seperti awak tahu,
Sung Jae dan Gi Chan...
telah dipaksa terlibat oleh Joon Seok.
Gi Chan...
beritahu semua orang Joon Seok adalah ketua dari awal.
Ia akan buang masa untuk kumpul Jawatankuasa Keganasan Sekolah.
Dan ia hanya akan sakiti semua orang di kedua-dua hujungnya.
Mereka adalah senior,
jadi ia juga akan beri kesan pada gred sekolah mereka.
- Cik Eun. - Cik Kang.
Kita semua...
ibu bapa.
Seon Ho sudah lebih baik sekarang.
Jadi kami akan hargai ia jika awak boleh bertimbang rasa.
Ini adalah jeli diraja.
Ia sangat baik untuk badan. Awak patut beri ia pada Seon Ho.
Ia tanda keikhlasan saya, jadi jangan rasa tertekan.
Cik Kang.
Tolonglah bermurah hati sedikit.
Gi Chan berbeza dari Sung Jae.
Apa yang awak kata?
Maksud saya, itu benar.
Boleh awak berhenti bercakap karut?
Saya hanya bercakap benar.
Boleh awak cakap sahaja apa awak cuba sampaikan?
Jika awak kumpul Jawatankuasa Keganasan Sekolah lagi,
anak-anak kami akan terima hukuman lebih berat.
Boleh awak selesaikan dengan kami?
Kami...
tidak cuba selesaikannya dengan duit.
Kami benar-benar mahu tunjukkan keikhlasan kami,
tapi tidak tahu bagaimana.
Saya tidak pernah minta sekolah...
untuk kumpul Jawatankuasa Keganasan Sekolah.
Kemudian...
adakah awak rancang untuk kekalkannya begitu?
Perkara terlalu sibuk,
jadi saya tidak terfikir sejauh itu.
Tapi lepas dengar apa awak kata tadi,
saya rasa saya patut kumpul Jawatankuasa Keganasan Sekolah.
Itu bukan apa yang kami minta.
Apa masalah awak?
Kenapa dengan awak?
Awak seorang yang sangat murah hati.
Dan kerana awak sangat murah hati,
Seon Ho dapat bertambah baik.
Jika awak bantu kami dan selesai untuk sekali ini,
saya akan anggap awak sebagai penyelamat saya.
Awak juga ada saksi yang boleh buktikan...
alibi Oh Jin Pyo palsu.
Kenapa mereka tidak keluarkan waran tangkap?
Oh Tuhan,
mereka kata ada kekurangan bukti lagi.
Bukti jenis apa yang mereka perlukan?
Adakah mereka perlukan video untuk keluarkan waran tangkap?
Kami juga sangat kecewa.
- Apa itu? - Oh Tuhan.
Bagi saya lihat.
Bukankah itu...
Oh Jin Pyo?
Saya seorang lelaki yang sangat bertuah.
Saya kebetulan di tempat kejadian langgar lari Detektif Shin.
- Suara siapa ini? - Adakah awak tahu siapa itu?
Kerana saya segera dapat rasa sesuatu mencurigakan.
Saya pasang pepijat dalam kereta lelaki itu,
dan saya ambil gambar dia bertemu awak.
- Polis sudah rampas kereta itu. - Ia Oh Jin Pyo.
Saya sudah keluarkan pepijat sebelum itu.
Awak fikir saya dungu?
Saya rasa ia Ki Deuk Cheol.
Ini adalah yang paling lemah.
Awak mesti telah beri dia banyak duit...
sebab awak baik sahaja...
bila lelaki yang lakukan langgar lari...
telah dipenjarakan.
Beri saya telefon bimbit.
Helo?
Adakah awak dapat hadiah saya?
Siapa ini?
Ia saya, Ki Deuk Cheol.
Ki Deuk Cheol.
Apakah ini?
Detektif Shin...
sangat sayangkan anaknya.
Jadi saya rasa kasihan untuk dia.
Saya tidak boleh percaya Oh Jin Pyo bunuhnya.
Dia sangat kejam.
Kita harus berjumpa.
Saya rasa ia untuk yang terbaik...
jika kita tidak bertemu.
Semoga berjaya menyingkirkan sampah.
Ki Deuk Cheol.
- Jejak nombor ini. - Baik.
Bukankah Ki Deuk Cheol penerima taruhan itu?
Bagus!
Mari pergi, Jae Yeol.
Ramai orang menyokong...
petisyen Internet itu.
Dan orang ramai tinggalkan begitu banyak...
komen negatif tentang sekolah kita.
Kita juga dapat komen di papan notis Internet kita...
dari ibu bapa lain yang mengatakan kita harus kumpul...
Jawatankuasa Keganasan Sekolah lagi.
Bukannya ibu bapa Seon Ho minta ia.
Dan pengetua sudah...
ambil tanggungjawab...
dan meletak jawatan.
Itu seperti tidak cukup...
untuk ibu bapa sekolah.
Mereka juga mengamuk...
di mesyuarat ibu bapa sekolah.
Kementerian Pelajaran juga...
telah hantar notis menyuruh kita...
untuk kumpul Jawatankuasa Keganasan Sekolah lagi.
Kita diserang...
oleh semua orang.
Ia akan mati tidak lama lagi.
Kali ini,
ia kelihatan berbeza.
Pada pendapat saya,
kita...
kita tiada pilihan selain kumpul Jawatankuasa Keganasan Sekolah...
Tuan.
Apa yang membawa awak ke sini tanpa beritahu terlebih dahulu?
Encik Oh Jin Pyo, awak ditangkap...
kerana bersubahat pembunuhan Shin Dae Gil...
dan untuk serangan seksual bawah umur.
Apa jenis karut itu?
Dengan bukti apa yang awak katakan sesuatu yang tidak masuk akal?
Encik Oh, awak mempunyai hak untuk berdiam diri...
dan hak untuk mengupah seorang peguam.
Semua yang awak katakan sejak saat ini...
boleh digunakan terhadap awak di mahkamah.
(Surat Peletakan jawatan)
Saya akan meletak jawatan sebaik sahaja semester berakhir.
Kenapa awak meletak jawatan?
Di manakah...
awak merancang untuk pergi selepas awak meletak jawatan?
Tolong jangan emosi.
Encik Lee.
Jin Woo.
(Surat Peletakan jawatan)
Hari lahir Joon Seok.
Ulang tahun sekolah.
Bagaimana ini jadi keterangan untuk buktikan saya bersubahat bunuhnya?
Jadi kenapa awak bertemu dengannya?
Memang benar saya memintanya untuk mendekati Shin Dae Gil.
Tapi saya tidak pernah memintanya untuk membunuhnya.
Lelaki yang awak minta mengekori Shin Dae Gil...
betul-betul begitu berlaku melakukan satu langgar lari secara kebetulan?
Awak meminta saya percayanya?
Seperti saya katakan sebelum ini,
saya tiada kaitan dengan langgar lari.
Begitu juga dengan Da Hee.
Benar dia datang ke rumah saya.
Tapi tiada yang malang berlaku.
Nampak seperti awak berulang kali mencuba mengatakan dia berbohong.
Dengar cakap saya.
Jika awak seorang polis yang baik,
awak tidak boleh tertipu oleh budak yang selalu menipu sepanjang masa.
Dia berbohong sejak awal.
Jika awak ada apa-apa selain daripada kesaksiannya yang palsu,
teruskan dan tunjukkan kepada saya.
Awak telah melakukan lebih daripada cukup,
dengan mengekalkan saya di sini selama ini.
Jadi mari kita selesaikannya.
Awak melakukan yang terbaik.
Duduk.
Awak tidak boleh memasukkan saya ke dalam penjara.
Awak memilikinya?
Ya.
Duduk.
Encik Oh Jin Pyo.
Awak tahu apa ini?
Ia adalah waran tangkap.
Awak mempunyai bukti?
Ia adalah waran tangkap.
Awak mempunyai bukti?
Apakah ini?
Ia berada dalam...
peti keselamatan peribadi Oh Jin Pyo.
Dengan itu,
dia tidak akan dapat mengelakkan undang-undang.
Biar saya periksa terlebih dahulu.
Adakah isteri saya benar-benar membawa ini sendiri?
Saya telah semak senarai panggilan pada telefon pakai buang awak...
dan video yang menunjukkan yang awak telah menculik...
dan mengurung anak Shin Dae Gil.
Awak mencuri dana pembangunan sekolah.
Dan spekulasi dalam hartanah yang Yayasan Seah terlibat.
Termasuk Kim Han Kyul, merupakan sebahagian daripada...
Jawatankuasa Tanah Infrastruktur Dan Pengangkutan,
dan eksekutif kanan, tempat dan jumlah duit...
awak merasuah dan mengugut mereka.
Dan ini...
bukti...
yang membuktikan awak tidak lebih baik daripada kejam.
Nampaknya awak telah menyimpan ini untuk mengugut Da Hee.
Bagaimana...
bagaimana orang boleh menjadi kejam?
Adakah meminjak budak muda tidak mencukupi?
Bagaimana awak boleh mengugutnya dengan ini?
Saya tidak mahu membuat sebarang kenyataan sehingga peguam saya tiba.
Sekalipun awak mengupah semua peguam terbaik,
hidup awak...
sudah berakhir sekarang.
Kita akan melihatnya.
Bagaimana...
dengan Joon Seok?
Dia berada di Seongbuk-dong?
Dia pulang ke rumah hari ini.
Jawatankuasa Keganasan Sekolah berkumpul supaya dia pergi sekolah.
Begitu.
Bagaimana pula dengan Seon Ho?
Dia muda jadi dia pulih cepat.
Baik untuknya.
Ya, saya rasa bersyukur.
In Ha.
Joon Seok dan saya akan...
berpindah ke kawasan luar bandar...
kerana semuanya sudah selesai.
Ke mana?
Saya sedang mencari sekolah tinggi yang boleh dihadiri oleh Joon Seok.
Sejujurnya,
saya akan bawa Joon Seok dan pergi luar negara.
Tapi Joon Seok rasa seperti dia lari...
jadi dia tidak mahu pergi.
Saya faham.
Saya cuba mencari sekolah kecil.
Sejujurnya, saya tidak yakin.
Saya takut perubahan persekitaran secara tiba-tiba.
Joon Seok bertahan...
dengan baik buat masa sekarang.
Tapi saya takut yang dia mungkin pengsan pada bila-bila masa saja.
Apabila itu berlaku,
saya tidak tahu sama ada saya boleh menolongnya.
Saya tidak pasti.
Saya yang buat Joon Seok jadi begitu.
Kadangkala saya bayangkannya.
Jika awak adalah saya, apa yang akan awak lakukan?
Jika awak adalah saya,
awak tidak akan melakukannya seperti saya.
Saya tidak boleh menjamin itu.
Bagaimana saya boleh menjamin sesuatu seperti itu?
Tapi itu tidak bermakna...
saya akan faham...
atau maafkan awak.
Saya perlukan lebih banyak masa.
Saya tahu.
Dan...
saya tidak yakin sama sekali.
Berapa ramai ibu bapa...
yang boleh beri jaminan tentang urusan anak-anak mereka?
Tapi awak mesti...
membantu anak awak.
Apabila anak awak berdiri di tepi jurang,
tangan yang paling hangat yang dapat menahan mereka...
adalah ibu bapa mereka.
Ini menjadikan ibu bapa kuat.
Lupakan masa awak menghulurkan tangan yang salah.
Kali ini, membantu dan menahan Joon Seok dengan...
dan tangan terkuat.
Kemudian Joon Seok juga akan memegang awak.
Kanak-kanak lebih matang daripada...
apa yang kita fikir.
Saya perlu pergi.
Tiba masanya untuk latihan pemulihan Seon Ho.
Sebentar.
Saya lupa perkara yang sangat penting.
Bagaimana...
Bagaimana awak...
Suami saya...
menyimpannya dalam peti keselamatan peribadinya.
Saya sepatutnya memberikan ini kepada polis sebagai bukti.
Tapi saya tidak menyebutnya.
Ia tidak akan menjadi sebarang bantuan kepada penyiasatan itu.
Saya fikir saya harus kembali ini...
kepada Seon Ho.
Seon Ho...
seorang anak yang baik.
Dia mengikut sikap awak dan Moo Jin.
Awak...
mungkin membaca diari dia?
(Kenalan)
(Joon Seok)
Bagaimana dengan awak?
Awak baik-baik sahaja?
Seon Ho dalam keadaan baik-baik sahaja.
Dia makan dengan baik...
dan lakukan latihan pemulihan dengan baik.
Saya rasa tidak lama lagi dia akan berlari.
Saya tidak tahu jika awak ada membaca buku yang saya hantar.
Saya juga mahu dengar pendapat awak tentang buku-buku itu.
Ini rahsia.
Tapi Seon Ho hantar buku-buku itu kepada awak.
Jangan langkau masa makan.
Awak perlu mesti makan dengan baik untuk membesar dengan baik.
Di mana awak dapat ini?
Saya akan terangkan kepada awak nanti.
Adakah itu buku diari Seon Ho?
Tidak, bukan buku diari.
- Apa? - Bukan buku diari.
Bukan buku diari.
Jadi, apa itu?
Ini merupakan jurnal puisi.
- Awak menulis puisi? - Tidak,
Saya salin puisi kegemaran saya.
Jadi, itu sebenarnya jurnal puisi?
Apa yang buat awak fikir itu buku diari?
Sayang.
Saya sudah melihatnya.
Dan, beberapa kali awak menulis puisi yang sama.
Adakah itu puisi kegemaran awak?
(Penyelesaian Tindakan Disiplin)
(Naib Pengetua Bae Sang Bok akan diberhentikan.)
Apakah itu?
(Naib Pengetua Bae Sang Bok akan diberhentikan.)
Encik Lee.
Helo.
(Surat Peletakan Jawatan)
Ada ramai pelajar yang memerlukan awak di sini.
Mengajarlah di sini untuk setahun lagi.
Jika awak masih meletakkan jawatan selepas itu,
awak boleh serahkan pada masa itu.
Encik Myeong.
Jangan buat saya rasa tidak senang mahu pergi.
(Surat Peletakan Jawatan)
Kenapa berdiri di sini? Awak sepatutnya masuk ke dalam.
Saya datang untuk mengucapkan selamat tinggal.
Kenapa tiba-tiba?
Awak mahu pergi ke suatu tempat?
Saya akan berpindah.
Saya akan singgah bila datang ke Seoul.
- Awak ke kawasan luar bandar? - Ya.
Awak rasa lebih baik sekarang?
Saya tidak tahu apa yang sedang berlaku,
tetapi semuanya akan jadi lebih baik jika awak berjaya mengatasinya.
Boleh awak beri nombor telefon pada saya?
Apa yang sukar mengenai itu?
Jangan selalu hubungi saya.
Itu akan mengganggu saya.
Saya akan pergi dahulu.
Makan dengan baik.
Hei, budak.
Beritahu saya nama awak.
Nama saya Han Dong Soo. Siapa pula nama awak?
Oh Joon Seok.
Oh Joon Seok?
Hei, Joon Seok.
Seon Ho akan keluar hospital nanti.
Apa yang awak buat?
Apakah itu?
Apa yang awak buat?
Saya pinjam dari Mak Cik Joon Ha.
Kulit ibu tidak begitu bagus seperti dulu kerana risaukan awak.
Saya membawa ini supaya ibu boleh memiliki kulit yang lebih baik.
Awak semakin matang.
Saya memang sentiasa matang.
Bagaimana keadaan Joon Seok?
Dia baik-baik sahaja.
Bagaimana dengan awak?
Jangan risau.
Firma undang-undang melakukan yang terbaik,
jadi saya takkan lama berada di sini.
Saya hantar surat perceraian.
Saya belum gagal lagi.
Awak fikir...
Awak memang fikir ini akan menjatuhkan saya?
Sudah lama...
awak menjadi seorang yang jahat.
Seseorang yang kejam.
Awak fikir awak tidak melakukan apa-apa kesalahan?
Saya yang melindungi awak.
Saya akan menjalani sisa hidup...
dengan kesal pada kesalahan saya.
Pakaian itu...
sangat sesuai dengan awak.
Awak berada di sini.
Awak sudah semakin baik.
Saya rasa lega.
Ya.
Saya sudah membaca semua buku yang awak hantar.
Saya minta maaf.
Saya akan pergi sekarang.
Joon Seok.
Puisi di halaman terakhir merupakan puisi kegemaran saya.
Awak memberi saya ini?
Saya cuma pinjamkan kepada awak.
Berikan kepada saya sebaik sahaja awak selesai.
Baiklah.
Awak perlu pulangkan semula, ya?
Baiklah.
Saya akan rindukan masakan awak sebaik sahaja awak mula bekerja.
Masih ada banyak masa lagi.
Saya akan masak untuk awak sehinggalah awak jemu.
Ibu. Ayah. Saya akan pergi ke sekolah.
Baiklah.
Seon Ho, cepat.
Dia tidak perlu.
Dia tidak apa-apa.
Saya akan bawa awak ke sekolah.
Doktor suruh saya banyak berjalan...
kerana itu membantu saya bersenam.
Tapi...
Baiklah, pergilah berjalan.
Awak boleh lambat ke sekolah, jadi ambil masa awak.
- Baik. - Jumpa lagi.
Jumpa lagi.
Seon Ho.
Jumpa awak selepas awak pulang.
Baik.
Kenapa awak merenung sahaja?
Saya gembira.
Saya sangat gembira.
("Walaupun Saya Masih Dalam Tangisan")
("Menjadi Orang Yang Berikan Harapan")
Pada masa bila semua orang di dunia sedang tidur,
dan walaupun mimpi sedang tidur tertutup dalam kegelapan,
menjadi orang yang berjalan ketika dia mengikuti bintang...
daripada takut dengan subuh yang mendatang.
Menjadi orang yang berikan harapan.
Seperti malam musim sejuk yang semakin gelap...
tanpa cara untuk kembali disebabkan salji.
Di dalam bilik gelap dengan lilin berkedip yang hampir terpadam...
berhampiran tempat kerja setelah seharian bekerja,
menjadi seseorang yang sukakan kesedihan.
Menjadi seseorang yang berikan harapan.
Dalam dunia berputus asa di mana keputusan tidak wujud...
Dalam dunia kesedihan di mana kesedihan tidak wujud...
Jika awak menjalani hidup dengan cinta,
salji musim bunga mendatang.
Berjumpa dengan seseorang yang awak jangkakan semasa salji.
Berjumpa dengan seseorang yang awak rindukan dalam salji.
Berserulah sekuatnya sambil memeluk seseorang itu dan tersenyum.
Berserulah sekuatnya sambil menggosok pipi bersama dan menangis.
Menjadi seseorang yang berjalan ketika mengikuti bintang-bintang.
Menjadi seseorang yang berikan harapan.
Seseorang yang berjalan di ladang barli...
yang diliputi salji musim bunga...
Berlarilah pada saya...
dan mengisi hatimu dengan impian.
Mengisi hatimu dengan impian.
(Dunia Indah)
(Terima kasih kepada semua yang menonton "Dunia Indah".)